dutch team

Toch wel jammer dat ik die dinsdagavond 5 augustus 2003 zo slecht speelde. Ik slaagde er zelfs niet één keer in uit te gaan.

Nu eindigde het eerste niet-officiële potje mahjong van de nog niet opgerichte Nederlandse Mahjong Bond in een nederlaag voor mij. En wie won er? Désirée Heemskerk natuurlijk, ook al was het de eerste keer van haar leven dat zij ‘Chinees Officieel’ speelde. 

 

Eerst een beetje geschiedenis. Met Sjef Strik had ik op dat moment al een aantal mahjongtoernooien georganiseerd. We waren beiden nogal fanatieke spelers. Sjef en ik hadden elkaar ontmoet op een toernooi in Rotterdam; een van de drie, vier toernooien die jaarlijks in Nederland werden gehouden. Dat ging toen nogal vanzelf. Er was een soort commissie, die op het ene toernooi afsprak wanneer het volgende zou plaatsvinden. Het kon dan in Amsterdam zijn, in Rotterdam, ook wel Rosmalen - dat was het zo'n beetje. Gespeeld werd volgens de Nederlandse regels, een variant van de klassiek-Chinese regels.

Ik werd uitgenodigd voor het eerste WK in Tokio


Sjef en ik deden graag aan die toernooien mee, maar toch wilden we het anders doen toen we, ongetwijfeld tijdens een potje mahjong, afspraken ook eens een toernooi te houden. Dat werd een toernooi met de Hongkongmahjong-spelregels, die we destijds speelden. Die vonden wij leuker dan het Nederlandse mahjong. Een jaar later, in 2000, organiseerden we bovendien het eerste Nederlands kampioenschap riichimahjong. Via mijn pas opgerichte website Mahjong News maakten we er flink wat reclame voor en de toernooien trokken elk jaar meer spelers. 

De website had nog een voordeel: hij werd ook in het buitenland bekeken. En zo werd ik uitgenodigd om mee te doen aan het eerste Wereldkampioenschap Mahjong in - jawel, Tokio. U mag voor niets meedoen en uw vliegticket wordt betaald. Ik eindigde er bijna onderaan, maar kwam terug met het vaste voornemen om het eerste Europees kampioenschap te organiseren. Net als in Japan met de officiële Chinese regels.

Dat was een maatje te groot voor Sjef en mij samen. We betrokken er anderen bij. Désirée Heemskerk was een van de eersten. We zagen al gauw dat er zulke bedragen mee gemoeid zouden zijn dat we ons tegen de gevolgen moesten indekken. Er moest een koninklijk goedgekeurde club achter ons staan - en was het sowieso niet eens tijd om een officiële mahjongbond op te richten, die voor eens en voor altijd alle mahjongzaken in Nederland goed zou regelen? We wisten zeker dat er in tienduizenden huisgezinnen mahjong werd gespeeld, dus het zou vast wel een grote bond worden.

Niemand realiseerde zich op dat moment wat de gevolgen zouden zijn.

Voor de organisatie van het Europees kampioenschap kregen we hulp en steun van Sjefs zus Rika, wier vak het zo’n beetje was om evenementen te organiseren, van Chris Jansen en Marianne Croeze. Désirée stortte zich op het uitzoeken van statuten en een huishoudelijk reglement voor de nieuwe bond. Via mahjongspeler Paul van den Bos werd een notaris gevonden waar we voor niets, of zo goed als niets, terecht konden voor de oprichting van de Nederlandse Mahjong Bond.  

notarismahjongbond

Op 8 februari 2004 was zo ver. In de Utrechtse zaal Trianon kwam een flinke groep mahjongliefhebbers bijeen voor de officiële oprichting van de Nederlandse Mahjong Bond. Achter de tafel zat het voorbereidende comité: Désirée Heemskerk, Jacobine van den Horn en ik. Een paar uur later was de oprichting en feit en het eerste bestuur gekozen: Eveline Broers, Marianne Croeze, Désirée Heemskerk, Chris Jansen en ik. Op 3 augustus 2004 zaten Désirée en ik, als de eerste secretaris en de eerste voorzitter van de bond, bij de notaris in Amsterdam waar de statuten officieel werden verleden de Nederlandse Mahjong Bond een feit was.   

Van die oprichingsvergadering maakten mijn broer Jelte en zijn vriend Bram van Erkel een leuke film, die ik nu, tien jaar later, online heb gezet. Opmerkelijk detail: als enkele mahjongers tijdens een pauze wegens een technische storing besluiten een potje mahjong te spelen, doen zij dat volgens de Nederlandse Toernooi Spelregels (‘NTS’). Maar van het doorslaand succes van het eerste Open Europees Mahjongkampioenschap (OEMC), anderhalf jaar later in Nijmegen, werden juist de aloude Nederlandse Toernooi Spelregels het eerste slachtoffer.

Binnen een paar jaar daalde de interesse voor NTS


Door het OEMC ging iedereen de nieuwe Chinese officiële regels leren. Bijna iedereen vond die regels verschrikkelijk leuk. Het Hongkongmahjongtoernooi van Sjef en mij schakelde erop over. Het populaire Vlaamse toernooi van Jan en Linda Thomassetti. Het Kongrovers Toernooi in Amsterdam. Steeds minder mensen wilden de Nederlandse toernooispelregels nog spelen. 

Binnen een paar jaar was de belangstelling flink tanende voor ooit zo succesvolle toernooien als de Witte Draak van mijn broer Jelte in Hilversum. Hetzelfde gold trouwens voor de Hongkongmahjong-regels, die Sjef en ik hadden geïntroduceerd op ons Gouden Draak Toernooi maar die we nu vaarwel hadden gezegd. Jelte, die met hart en ziel meewerkte aan het Mahjong Magazine, het blad van de bond waarin, vonden wij, goede stukken over mahjong werden gepubliceerd, trok de conclusie en stapte met zijn club de Witte Draak uit de bond. Het Hilversumse toernooi gaf het echter niet op en ging gewoon door, zij het in afgeslankte vorm en buiten de mahjongbond. Elke revolutie eet zijn eigen kinderen op, ook de revolutie in mahjongland die de oprichting van de bond betekende.

Het ging allemaal anders dan we dachten. De tienduizenden Nederlanders die graag met vrienden en familie een potje mahjong spelen, hadden geen behoefte zich aan te sluiten bij een organisatie waar wedstrijd en competitie belangrijker zijn dan gezelligheid. Waarvan de leden over heel Europa uitzwermen om aan toernooien mee te doen: van Kopenhagen tot Milaan, van Moskou tot Murcia. De bond werd een bond voor wedstrijdspelers; vooral MCR en in wat mindere mate voor riichimahjong. Nog steeds weet het bestuur zich niet zo goed raad met recreanten en andere gezelligheidsspelers 

Maar juist nu de viering van tien jaar mahjongbond gevierd gaat worden, is eindelijk weer sprake van toenadering. Op de feestelijke viering van het jubileum, zaterdag 13 december in Hooglanderveen, zijn de Hilversumse spelers uitgenodigd. Ze kunnen zich voor anderhalve euro aanmelden voor het lidmaatschap van de bond en dan voor een tientje meedoen aan het feest. En met hun medespelers weer heerlijk aan een paar tafels een toernooitje  spelen. Volgens de aloude NTS.  

Wie weet, komt alles toch weer goed. 

 

 

Ten slotte, voor de geschiedschrijving, de uitslag van die eerste wedstrijd van de EK-werkgroep. Nijmegen, 5 augustus 2003  







NaamR1R2R3R4R6R7R8TOT
Désirée -18 -8 -30 49 -8 38 81 104
Sjef -18 51 90 -33 39 -22 -27 80
Dicky 54 -8 -30 -8 -23 -8 -27 -50
Martin -18 -35 -30 -8 -8 -8 -27 -134